رویا، شب تاب، چای هل، حال خوش

کسی هست به نام رویا و به زیبایی رویا، وقتی اسم رویارو میشنوم تصویر زیبای او پیش چشمانم جان می گیرد. اما رویا باید همیشه صاف و پاک و بی آلایش باشد. اما رویا برعکس نامش پر از ریا و دروغ بود. نمی دانم برعکس نامش یا دقیق مثل خود نامش. به راستی رویا دروغی فریب دهنده است یا امیدیست برای واقعیت.

دلم برای رویا تنگ است همانطور که دل شب تاب، خورشید کف بشقاب برای چای هل.

دنیا، دنیای عجیبیست روزگار در حال گردش است گاهی آنچنان مست و سرخوشی که گذر زمان را حس نمیکنی و گاهی برای گرفتن حق باید بجنگی زیرا حق دادنی نیست ،گرفتنیست. دلم برای شب تاب هم تنگ شده. روزنه شادی بخشی که مرا به دنیای خوش پیشین هدایت می کند.

همیشه می گفتند هرچه بگذرد روزگار گذشته شیرینتر به نظر میرسد نمی دانم آیا حالا نیز خاطر خوش آینده است؟

دوباره نوجوونی...